-->

തിരികെ യാത്ര

ഏറെകാലമായി ഈ ശീലം തുടങ്ങിയിട്ട്. മൊബൈലും ലാപ്ടോപ്പും എന്റെ കൂടെ കിടന്നുറങ്ങും. കണികാണുന്നത് അവരെ തന്നെ. ഇന്ന് ഹരിയുടെ മെസ്സേജ് കണ്ടാണ്‌ തുടങ്ങിയത്.  
27/4/2011 - ഞാൻ അവസാനമായി കോളേജ് വിട്ട് ഇറങ്ങിയ ദിവസം. രക്ഷപെടലിന്റെ തിടുക്കത്തിൽ വാക്കുപറഞ്ഞുറപിച്ച വേളാങ്കണ്ണി യാത്ര പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു യാത്രാമൊഴി പോലും നല്കാതെ യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു ലക്‌ഷ്യം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം എന്റെ നാട്ടിലെ ഉത്സവമാണ്. അതൊന്നു കൂടണം. ഏറെ കാലത്തിനു ശേഷമാണ് എനിക്ക് അതിനു ഭാഗ്യം കിട്ടുന്നത്. 

നാല് വർഷത്തെ ജീവിതത്തിലൂടെ വെറുതേ ഒന്നുകൂടി യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ഓർമവരുന്നത് 'വൃത്തികെട്ട ഒരു വസന്ത കാലമാണ് '. കോണ്‍ക്രീറ്റ് കൂടിലെ വാസവും സ്വിസ് ലെ വാസവും വ്യതസ്തമല്ലേ. പൂജ്യത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നിലേക്കുള്ള ദൂരം പഠിക്കാൻ എനിക്കും വേണ്ടി വന്നു നാല് വർഷം. അതിനിടയിൽ എത്ര എത്ര സുന്ദരമായ കശപിശകൾ, അടികൾ, പിണക്കങ്ങൾ. അങ്ങിനെ എന്നെ 'sadist' എന്നു വരെ ഒരു കൊച്ചനിയത്തി വിളിച്ചു. മാറ്റത്തിന്റെ കാറ്റടിച്ചു തളർന്നു പോയ്കൊണ്ടിരുന്ന മലയാളികൾകിടയിൽ ഞാൻ ഒറ്റപെട്ടു നിന്നു. ഭയമായിരുന്നു ആദ്യം. എന്നെ തന്നെ. എനികുള്ളിലെ വൃത്തികെട്ട ചിന്തകളെ പുറത്തെടുത്താൽ  പിന്നെ ഞാനും  അവരിൽ ഒരാളായി മാറിയേനേ. 
പലപ്പോഴും ഞാൻ അതിശയ പെട്ടിടുണ്ട് അവനെ കുറിച്ചോർത്ത്. ജിബിൻ - എല്ലാത്തിനും കൂടെ  ഉണ്ടാവും. പക്ഷെ അവന്റെ യാഥാസ്ഥിക ചിന്തയിൽ ഊന്നി മാത്രം. എനിക്ക് മാത്രം അങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞിരുനില്ല. എല്ലാവരെയും ശത്രുക്കൾ ആക്കുക എന്നത് എന്റെ വിനോദമാണ്. എനിക്ക് എതിരെയുള്ള ശബ്ദങ്ങളിലെ സത്യം മനസിലാക്കാൻ വർഷങ്ങൾ വേണ്ടി വന്നു. ക്യാമ്പസ്‌ - ജീവിതത്തിന്റെ പക്വമായ ശൈലിയും ചടുലതയും മാന്യതയും പടിപിച്ചു തരും എന്ന് അറിയാമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും അത് ആവാഹിചെടുക്കാൻ മനസ് തിട്ടപെടുത്തി എടുക്കാൻ എനിക്ക് ആയിരുനില്ല
എന്നോട് സംസാരിച്ചത് എനികൊപ്പം ഉണ്ടാവും എന്ന് കരുതിയവരല്ല. ഏറെ സംസാരിച്ചത് താഴെയും മുകളിലും നില കൊണ്ടാവരായിരുന്നു. ഒരു കേസ് ബീറിൽ ഒതുങ്ങുന്ന മുതിർന്നവരുടെ ലഹളകൾക്ക്‌ ചൂട്ടുപിടിക്കാൻ പോകാതിരുന്ന എന്നോട് അവർക്ക് എന്ത് ദേഷ്യം. പലപ്പോഴും പുതിയ ബൌളർ മാർ സച്ചിൻറെ വരെ വികെറ്റ്  എടുകരുണ്ടല്ലോ..... ചെകുത്താന്റെ രക്തം മോന്തി കുടിച്ച്, നിരസിക്കപെട്ട സൌഹൃതങ്ങളോട് യുദ്ധം പ്രക്യാപിച്ചു. ശീത സമരം പോലെ ഒരുപാട് കാലം തണുത്തുറഞ്ഞു കിടന്നു. ചിലപ്പോൾ ആകാശത്ത്  കരിപുക നിഴലിച്ചു. ഒറ്റയ്ക്ക്  നിലകൊണ്ടു കരേരുവാൻ ഞാനും എന്റെ വാശിയും. വീഴ്ചകളിൽ ചിരിക്കാൻ അവരും. 

ചിലപ്പോൾ ഭാഗവത് ഗീത അന്വേഷിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ചെയ്തികൾക് അർഥം കണ്ടെത്താൻ. മറ്റെവിടെയും തിന്മയെ ന്യായീകരിച്ച് പറഞ്ഞു കേട്ടിടില. 

ഓരോ ജീവിത യാത്രയും ആരോ വരച്ചിട്ട പാതയിലൂടെ ആണെന്ന് തോന്നി പോകാറുണ്ട്. ഞാൻ വേദനിപിച്ചു; അവൾ വേദനിച്ചു. അവർ ആശ്വസിപിച്ചു; അവൾ ചിരിച്ചു. ദൈവം അവളെ പിന്നെയും കരയിപിച്ചു; ഞാൻ വേദനിച്ചു. 
വിനാശത്തിന്റെ പാതയിൽ യാത്ര തുടരുവാൻ ഏറെ കാലം എന്നെ അനുവതിച്ചില്ല  ഞാൻ ചാവേർ ആയിരുന്നിരിക്കണം. മരണം മുന്നിൽ ഉണ്ടെന്ന ഉറപ്പിൽ മറ്റുള്ളവന്റെ കന്നുനീരിലെ ഉപ്പു രുചികുന്നവൻ 




  ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ഓർമ്മകൾ മാഞ്ഞു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. ഡയറി കുറിപ്പുകൾ ചേർത്ത് വച്ച് വായിച്ചു. കഥകൾ എഴുതിയത് ഞാൻ തന്നെ. തുടക്കം ശരി ആയി. പക്ഷെ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഒരുപാട് അരങ്ങിൽ എത്തിയപ്പോൾ സംവിധായകൻ  കഥ മറന്നു. മനുഷ്യ ചേതനയുടെ ആവിഷ്കാരമായി മാറി പോയെന്ന് തോനുന്നു. സംഭവിച്ച തെറ്റിന് മാപ്പ്. ഇനി ഒരികലും ഞാൻ കഥ എഴുതില്ല. ഇനി എപ്പോഴെങ്കിലും കഞ്ഞി കുടിക്കാൻ എഴുതേണ്ടി വന്നാൽ 'രാവണനെ' നായകൻ ആക്കില്ല 
Read more

നമ്മുടെ ജിലേബി


വരിക മലയാളമേ 
എന്‍ ജ്വല്പനങ്ങള്‍ കേട്ട് മടങ്ങുക
ഇന്നു നീ. 
എന്‍ സുന്ദര സ്വപ്നങ്ങളെ 
വരികളായ് ഒഴുക്കുക-
ഈ കാമുകിക്കായ്‌ നല്‍കുവാന്‍ 
ഞാന്‍ കരുതിവച്ച രക്ത പുഷ്പങ്ങളായ്....
മനസിലും താമസായ്, കാലങ്ങള്‍--
എന്നെ ഉപേക്ഷികവേ 
തിരികെ വരാം;
നമ്മുക്ക് അന്ന് ഒരുമിച്ചു കൂടാം,
ഒരു മഴയുള്ള സന്ധ്യയില്‍..
മഴതുള്ളികള്‍ ഉതിരുന്ന ഉമ്മര കോലായില്‍
വരികള്‍ വിരിച്ചിട്ടു നൃത്തം ചവിട്ടിടാം.
അത് വരേയ്ക്കും ഞാന്‍ കാത്തു സൂക്ഷിക്കാം
എന്‍റെ ഓര്‍മയില്‍ ആരോ പകര്‍ന്നിട്ട 
അക്ഷരങ്ങള്‍
ജിലേബി വിതറിയ ചിത്രം കണക്കെ 
ആരോ പരിഹസിച്ച് പറഞ്ഞ 
നിന്നെ ഓര്‍ത്ത്....
Read more

മരണമെത്തുന്ന നേരത്ത്

കാഴ്ചകൾ മങ്ങി തുടങ്ങുമ്പോൾ ആദ്യം ആകാശം നോക്കും. സൂര്യൻ ഹാജരെങ്കിൽ, കണ്ണ് തിരുമ്മി നോക്കും. മുറിവേറ്റ ചോര വിരലിൽ ഒട്ടിയില്ലെങ്കിൽ; ഓർമയിൽ നശികാത്ത ആ പേര് ഓർത്ത് നോക്കും. അവൻ വിദേശി എങ്കിൽ പേടിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ല. സിഗരറ്റ്  കൂടിന്  അരികിൽ ഉപേക്ഷിച്ച ലൈറ്റർ അമർത്തി കത്തിക്കും. മാറി വന്ന ആഴ്ച്ചയിലെ പുതിയ സമയം കള്ളനെപോലെ കടന്നു വന്ന് എന്നെ ഇരുട്ടിലാക്കി. 


മീന ചൂടിൽ മദ്യമൊഴിചു തരാൻ ഒരു ഭാര്യ വേണമായിരുന്നു. അവളെ  പിരിച്ചു വിടെണ്ടായിരുന്നു.  ഞാൻ തളർന്നു കിടപ്പിലാകുമ്പോൾ മദ്യത്തിന് ക്യു നിൽകാൻ പോലും ഒരു സന്ധതിയെ തരാതെ പോയതിന് അവളെ എനിക്ക് വെറുക്കാൻ കഴിയുനില്ല. ഇന്ന് എന്റെ വിവാഹ വാർഷികമായിരുന്നൊ, അല്ല. പിന്നെ എന്തിനാ ഞാൻ ഇന്ന് മദ്യപിച്ചെ  ? ആ..ഹ, ഇന്ന് ഒരു സന്തോഷ വർത്തമാനം ഉണ്ടായി. 


തിരുവനന്തപുരത്തേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കൂട്ടിനായി ആരെയും ക്ഷണിച്ചില്ല. എരിഞ്ഞു തീരാൻ ഈ ചൂടിനേക്കാൾ ഒരു അഗ്നി എനിക്കായ് കരുതിവച്ച വിവരം സന്തോഷപൂർവ്വം ഏറ്റു വാങ്ങി എരുതിരിയുടെ നാളമായ് അവൾകൊപ്പം ഒരേ മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞു ചേരാൻ പാലക്കാടൻ കാറ്റിലേക്ക്  നടന്നു തുടങ്ങി.
ഈ വാതിൽ തിണ്ണയിൽ ഇതുപോലെ രാത്രിയുടെ മിന്നാമിനുങ്ങ് വെട്ടത്തിൽ ഞങ്ങൾ ചേർന്നിരുന്നു പറഞ്ഞ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഓർകുമ്പോൾ.............ഇത് എത്ര ധന്യമാണ്. ഒരു ജീവിതം ഒരു കവിതകൊണ്ട്‌ തീരുന്നു. ഒരുപാട് ദളങ്ങൾ വിരിഞ്ഞ് കൊഴിഞ്ഞുപോകും മുൻപേ ഞെട്ടി അറ്റ് താഴെ പതിക്കാൻ വിധിക്കപെട്ട മനുഷ്യർ.   പിന്നെയും വ്യർത്ഥ  മോഹങ്ങൾ എന്നെ പുന്നർന്നു. അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ. ഈ കാൻസറിനു പോലും അവൾ എന്നെ വിട്ടു  കൊടുകില്ല. പുണ്യങ്ങൾ വിട്ടൊഴിഞ്ഞ നരാധമ ജന്മം ഭൂമിക്കൊരു ഭാരമാകിലും വിട്ടൊഴിഞ്ഞു പോകുവാൻ നേരം നൽകണേ. 
Read more

എന്തേ ഭായ് ?

വാനം നീലയാണ് ഭായ് 
ആന മുട്ട ഉണ്ടയാണ് ഭായ് 
എങ്കിലും ....ഈ വിണ്ണിലേ....
താരം സച്ചിൻ ആണ് ഭായ് 
ഞാൻ പുലിയാണ് ഭായ് 

Read more

എന്റെയും നിന്റെയും ഇടയിൽ - ഭ്രമം


എന്നാണെന്ന് എനിക്ക് ഓർമയില്ല. ഒരുപക്ഷെ ചികഞ്ഞുനോകിയാൽ എവിടെയെങ്കിലും ആ വളപൊട്ടുകിടക്കുന്നുണ്ടാവാം. പക്ഷെ ഒന്നെനിക്ക് ഓർമയിലുണ്ട്; ഒരു മഴ ദിവസമായിരുന്നു. കൊങ്ങുനാടിനെ തണുപ്പിക്കാൻ. തകരം മേഞ്ഞ വാടക മുറിയിൽ ഇരുന്ന് മഴയുടെ മണ്ണിൽ ചാലിച്ച മണം എന്നെ ഒരുപാട് ഓർമകളിലേക്ക് വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. നിസങ്ങതമായി നോകിയയിൽ നോകി ഇരുന്ന് എന്തോ വെളിപാട് ഉണ്ടായപോൽ ചെയറിൽ നിന്നും ചാടി എഴുനേറ്റു. റിലയൻസിന്റെ ടവർ കിട്ടുനിടതേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു വീണ്ടും. അക്ഷരങ്ങൾ ചുണ്ടിൽനിന്നും വിരലിലൂടെ ജിമെയിൽ ടെക്സ്റ്റ്‌ ബോക്സിൽ എഴുതിതുടങ്ങി. എന്തെ എഴുതിയെന്ന് ഓർമയില്ല. അത് ഒരു പ്രണയ ലേഘനം അല്ലയിരുന്നിരിക്കാം. കുംഭസാരമായിരുന്നോ ? 



 a*********j@gmail.com എന്ന ഒരാളെ ലക്ഷ്യമാകി പാഞ്ഞപ്പോൾ ആ മഴയുടെ കുളിരിനു പോലും പകർന്നു തരാൻ കഴിയാതെ പോയ ഒരു ഉഷ്ണത്തിൽ നിന്നുള്ള ആശ്വാസം കണക്കെ ഞാൻ ഇരുന്നു. ആരും വായിക്കാൻ ഇടയില്ലാത്ത ഉത്തര കടലിസിൽ എഴുതിയപോൽ എന്തെല്ലാം അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം... അവ്യക്തം എന്റെ ഓർമ്മകൾ. മറുപടി കിട്ടില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് എഴുതുന്ന ഒരു കത്ത്. ഞാൻ ഓർത്തു ഞാനും ഒരു വേഴാമ്പൽ ആയോ ? ഇല്ല. വിവരക്കേടിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം എന്നെ അവിടെ എത്തിച്ചിരുന്നില്ല അന്നേരം. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന് പല രാത്രികൾ പതുക്കെ പതുക്കെ എനിക്ക് മനസിലാക്കി തന്നൊരു സത്യമാണ് - ഞാൻ അവളെ പ്രണയിച്ചിരുനില്ല. അതെ ഏതോ കവിതയിൽ ഞാൻ കേട്ട് പഴകിയ വരികൾ തന്നെ. വെറും ഭ്രമമായിരുന്നു വെറും ഭ്രമം.
Read more

ഇനിയും ഒരു പൂക്കാലമോ ?

കാലത്തിൻ കയ്യൊപ്പ് പതിഞ്ഞ മണൽ തിട്ടിലൂടെ നടന്ന് തളർന്ന് കിത്തക്കുമ്പോൾ ആകാശത്തിൽ അതിശയം എന്നോണം ഒരു മേഘം മഴക്കായ് ഒരുക്കം കൂട്ടി. ആ മഴ പെയ്തെങ്കിൽ എന്ന് ഒരുപാട് ഞാൻ ആശിച്ചു പോയി. പക്ഷെ എന്നെ കൊതിപിച്ച് ഒരു കാറ്റിന്റെ തോളിൽ അങ്ങ് ദൂരെ എവിടെക്കോ മറഞ്ഞു പോയി. പലപ്പോഴും നമ്മൾ ഒരുപാട് ആശിച്ചു പോകുന്നു.


ഓരോ ആഗ്രഹങ്ങളും സുഖമുള്ള വേദനകൾ നൽകി തിരിച്ചു പോയി. വേവലാതി പെടാനും പരിഭാവികാനും എനിക്ക് എന്തവകാശം ? എന്നിരുന്നാലും ചിലപ്പോഴൊക്കെ കണ്ണിമാങ്ങയെക്കാൾ സ്വാത് പഴമാങ്ങക്ക് ഉണ്ടാവണമെന്നില്ല. പറയുവാൻ മാറ്റിവച്ച വാക്കുകളേക്കാൾ ചിലപ്പോൾ അവള്ക്ക് എന്നിൽ ഇഷ്ടപെട്ടത് ഒരിക്കലും പറയാതിരുന്ന പ്രണയത്തെ ആവും എന്റെ കിനാവിന്റെ താരാട്ടുകൾ അവൾകുകൂടി പരിചിതമായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ലോകം എത്ര സുന്ദരമായേനെ. പറയാതെ എന്നെ അറിയുവാൻ അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ജന്മം പുന്നയമായേനെ.


സ്വയം ആശ്വസിക്കാൻ, നാം തന്നെ നമ്മളെ പറ്റിക്കാൻ കാരണങ്ങൾ മിനഞ്ഞെടുക്കുന്നു.  

ഒരിക്കൽ തോറ്റിടത്ത് ഇനി ഒരിക്കലും മനസുകൊണ്ട് പതറാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. 
Read more

എന്‍റെ മഴകാലം

മഴ ഒരു അധ്ബുധമായി തോന്നിയ കുട്ടികാലം
അച്ഛന്‍റെ കയ്യില്‍ തൂങ്ങി ആദ്യമാദ്യം സ്കൂളില്‍ പോകുന്ന കാലം മുതലേ ഞാന്‍  മഴയെ ശരിക്കും ഉമ്മവച്ചു തുടങ്ങി.
അമ്മയെ പറ്റിച്ച്  കളിയ്ക്കാന്‍ പോയ മഴ ദിങ്ങങ്ങളും, 
വീടിനു മുന്നിലൂടെ ഒഴുകി വരുന്ന മഴ  വെള്ളത്തില്‍ കടലാസ് തോണികള്‍ വിടുന്ന സന്ധ്യകളും, അവധി ദിനങ്ങള്‍ കൂട്ടുകാരുമൊത്തു വെള്ളം നിറഞ്ഞ വയല്‍ വരമ്പിലൂടെ കള്ളനും പോലീസും കളിയും എല്ലാം എന്‍റെ മാത്രം സ്വകാര്യ അഹങ്ങാരം (എല്ലാ മലയാളിക്കും ഉണ്ടാവും).
ഇന്നലെ പെയ്ത മഴയില്‍ മഴ തുള്ളികള്‍ താങ്ങി വിവശയായ് താഴ്ന്നു നില്‍കുന്ന മര കൊമ്പുകള്‍ ഉലുത്തി നീരാടുന്നതും അന്ന് എന്‍റെ പുഞ്ചിരി ആയിരുന്നു. 
പിന്നെയും കുറച്ചു വളര്‍ന്നപോള്‍ മഴയില്‍ ഫുട്ബോള്‍ കളി ഒരു ആവേശമായി. 
നേരം തെറ്റിവന്ന മഴയില്‍ പീടിക തിണ്ണമേല്‍ കേറി ഇറയില്‍ ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന മഴ വെള്ളം കയ്യാല്‍ തട്ടി കളിക്കാന്‍ തോനുന്നു. 
ഇനിയും തിരിച്ചുവരാന്‍ നമ്മള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരുപാട് നന്മകളുടെ വസന്ത കാലം. 
മഴയുടെ ഭാവഭേദങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും പത്ര താളുകളില്‍ നിരത്തി വച്ച വിനാശങ്ങളെ മറന്നാല്‍ ഓരോ മഴയും എത്ര സുന്ദരി.
കാലമെത്ര കടന്നുപോയാലും ഓരോ മഴകാലവും നമുക്കു സമ്മാനിച്ച സുന്ദരനിമിഷങ്ങള്‍ക് ഈ ആകാശത്തോട് ഒരായിരം നന്ദി പറയാം.

മഴ ഒരു അനുഭൂധിയാണ് 
പ്രണയത്തെയും വിരഹത്തെയും ഒരുപോലെ ചാലിച്ച് എടുക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്‍റെ നേര്‍കാഴ്ച. 
മനസിന്‍റെ എല്ലാ ഭാവങ്ങള്‍കും സംഗീതം ഒരുക്കുന്ന അപൂര്‍വ താളം. 
തനിച്ച് മഴയെ പുല്‍കാന്‍ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണെങ്കിലും നമ്മള്‍ പിന്നെയും കാത്തിരിക്കും ഒരു കൂട്ടിനായി.

എന്‍റെ  ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം ഇവിടെ കുറികട്ടെ:
തിമിര്‍ത്തു പെയുന്ന മഴ നോക്കി
കാറ്റില്‍ അതിന്‍റെ ചാറ്റല്‍ ഏറ്റു ചൂട് ചായ കുടിക്കാന്‍ എന്‍റെ പ്രിയപെട്ടവള്‍ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍..... 

Read more

ആഫ്രിക്ക കാരന്‍റെ വിന്‍ഡോസ്‌ എട്ട്


മലയാളിക് എട്ടിന്റെ പണി കിട്ടിയ സമയം. ഒക്ടോബര്‍ 26. പ്രൊ പ്രേ പ്രി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ലോകത്തെ ഞെട്ടികാന്‍ മാത്രം വലിയ കുത്തി നിറക്കല്‍ ഒന്നും ചെയ്യാതെ വെറും ഒരു മെട്രോ ഇന്റെര്ഫസ് മാത്രം കാണിച്ചു പറ്റിച്ച മൈക്രോസോഫ്റ്റ് ഒഫീഷ്യല്‍ ആയി പുറത്തു വന്ന ദിവസം. വരുന്നതിനു മുന്നേ ഞങ്ങള്‍ ഇന്ത്യകാര്‍ ടോര്രന്റില്‍ കിടുമോ എന്ന് ഉറക്കം ഇല്ലാതെ കാത്തിരിക്കുന്ന സമയം . എന്നാലും കിട്ടി  കേടോ ഒരെണ്ണം . ടെവലപേര്‍ വെര്‍ഷന്‍. 

ഒക്ടോബര്‍ 30 ന് ജോസെഫ്യ്ന്‍ എന്നോടായി മന്ത്രിച്ചു. ഒരെണ്ണം വാങ്ങിച്ചു കൂടെ എന്ജിനീരെ. ഞാനും ഒരു ഇന്ത്യയകാരന്‍ അല്ലെ, പൈസ കൊടുത്തു സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ വാങ്ങാന്‍ എന്റെ പട്ടി വരും. വിന്‍ഡോസ്‌ 7 ഇറങ്ങുന്ന കാലത്തെ 30 രൂപ dvd ല് ഒന്നാംതരം പെടകണ വിന്‍ഡോസ്‌ 7 കോപ്പി ചെയ്ത പിള്ളേരോട  ബില്‍ഗയ്റ്റിന്റെ കളി.

പക്ഷെ മണ്ടന്മാര്‍  ലണ്ടനില്‍ എന്ന പോലെ ഇന്ത്യകാരന്‍ അവിടേം കണ്ടെത്തി ഒരു "ബഗ്"
വിന്‍ഡോസ്‌ 8 നമുക്കും കിട്ടും വെറും 700 രൂപക്ക്. ഒന്ന് വാങ്ങി 3 പേര്‍ക് അപ്പം പോലെ പങ്കി  എടുകാം എന്ന് വ്യാമോഹിച്ച് എന്റെ പാവം ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ ഉപയോകിച്ച് ആ സംഭവം വാങ്ങി മൈയിലില്‍ ഇട്ടു.

ഇനി വിന്‍ഡോസ്‌ 8 ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യണം അല്ലോ. ഒരു രാത്രി മുഴുവന്‍ ഇരുന്നു മേനോന്‍ ന്റെ ലാപ്ടോപില്‍ അതും നിര്‍വഹിച്ചു. 

ദാ ദിപ്പ്പോ ഇന്‍സ്റ്റോള്‍ ചെയ്യാം എന്നും പറഞ്ഞു ഞാന്‍ ഇരുന്നു. എന്നിട്ടോ ദേ കിടക്കുന്നു വീണ്ടും ഒരു പണി. എന്റെ മേനോന്‍ സാറെ നിന്റെ സിസ്റ്റം മാത്രം എന്താ ഇങ്ങനെ, അതോ വിന്‍ഡോസ്‌ ചേട്ടന്‍ പറ്റിച്ചതാണോ - 74% എത്തുമ്പോള്‍ മാത്രം എന്തെ ഇവന്‍ ഇങ്ങനെ സഡന്‍  ബ്രേക്ക്‌ ഇടുന്നേ. വിന്‍ഡോസ്‌ ഇന്‍ ലവ് വിത്ത്‌ 74 !

ദൈവമേ ആശാന്‍ ചതിച്ചോ എന്നും പറഞ്ഞ് മേനോന്‍ സാബ് തലയില്‍ കൈ വച്ചപോള്‍ എനിക്കും തോന്നി അവനോട് ഒരു സഹതാപം. ഇരിക്കുന്ന ഒറിജിനല്‍ വിന്‍ഡോസ്‌ 7 കഴിഞ്ഞ 5 വര്‍ഷമായി ഒരുപാട് വെയിലും മഴയും കൊണ്ട് യാതൊരു കേടും  സംഭാവികാതെ നില്‍കുന്ന കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് അസൂയ തോന്നിയിരുന്നു എന്നത് വാസ്തവം. മാസത്തില്‍ ഒരു തവണ സിസ്റ്റം ഫോര്‍മാറ്റ്‌ അടിക്കുന്ന എന്നെ പോലുള്ളവര്‍ക് അത് ഒരു അധ്ബുധമാണ് . സുല്ല് പറഞ്ഞു വീണ്ടും തുടങ്ങി. ഇരുട്ടില്‍ നിന്ന് ഓരോ തവണയും നീല വെളിച്ചത്തില്‍ വരുമ്പോള്‍ വിന്‍ഡോസ്‌ എത്ര മനോഹരിയാണ്. പണ്ടത്തെ നാല് നിറങ്ങളെ മറന്ന് വെറും ഒരു ആകാശ നീല വിടര്‍ത്തി നില്‍കുന്ന വിന്‍ഡോസ്‌ 8 നെ കാണുമ്പോള്‍ എന്തോ പോയ അണ്ണാനെ  പോലെ ഉണ്ട്.

കറങ്ങി കറങ്ങി ഒരു വിധം അവസാനിച്ച് തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ പാതി ഉറക്കത്തില്‍ ആയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക് ഒരു സംശയം ആഫ്രിക്ക കാരണോ വിന്‍ഡോസ്‌ 8 ഉണ്ടാക്യെ.. എല്ലാ ഇടതും കറുപ്പ്. നടുവില്‍ നീല. കറുത്ത വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ നിറം. അവരുടെ തെളിഞ്ഞ നീല ആകാശം. 


Read more