-->

ഈ നാടിൻറെ വിധി

കള്ളൻമാരും കൊലപാതകികളും ബലാൽസംഗ വീരന്മാരും ഭരിക്കുന്ന സുന്ദര സ്വപ്ന ഭൂമി - എന്റെ നാട്.
 എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും തകിടം മറിച്ച  സുപ്രീം കോടതി വിധി കേട്ട് ഞാൻ അമ്പരന്നു. ജയിലിൽ ഇരുന്നു നാടു ഭരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്. നമ്മുടെ കാലം ആവുമ്പോഴേക്കും ഇമ്മാതിരി വൃത്തികെട്ട വിധികൾ. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഒരു കൈ നോക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ച് ഇരികായിരുന്നു. എല്ലാം പോയില്ലേ.

പണ്ട് മുതലേ ഈ കദർ ഇട്ട കോണ്‍ഗ്രെസ് കാരെ കണ്ടാലേ എനിക്ക് ചിരി വരും. "രഘു പതി രാഘവ..." പാടി നടക്കുന്ന പുഞ്ചിരി കുട്ടന്മാരെ എന്റെ നാട്ടിൽ വലിയ ഡിമാണ്ട് ഇല്ലാത്ത സാധനം ആയി മാറിയിടുണ്ട്. അടുത്ത ഇലക്ഷന് ആർക് വോട്ട് ചെയ്യും എന്ന് എന്നേക്കാൾ  ഉറപ്പ്    എന്നെ അറിയുന്നവർക് ഉണ്ട്. പുതിയ ഒരു ബട്ടണ്‍ കൂടി സുപ്രീം കോടതി കണ്ടു പിടിച്ചതിൽ എന്നെ പോലെ ഒരുപാട് ജനാതിപത്യ വിശ്വാസികൾക് ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം.
ഇപ്പൊ എല്ലാ ഇടത്തും നിറഞ്ഞും കവിഞ്ഞും മോടി മാത്രമേ ഉള്ളു. ഇത് കേരളം ആയതോണ്ട് വിമർസനങ്ങൽകു യാതൊരു പഞ്ഞവും ഇല്ല. അമൂൽ ബേബി ക് ഇട്ട് തട്ടിയാൽ ഞാൻ മോഡി പക്ഷം ആയി. പിന്നെ ഗുജറാത്ത്‌ ആയി മുസ്ലീം ആയി ഫാസിസം ആയി, എല്ലാം കൂടി പൊല്ലാപ്പ.

ഈ കോടികണക്കിന് അഴിമതി എന്നൊക്കെ കേൾകുമ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിൽ ഓർമ വരുന്നത് നമ്മുടെ നൂറു കോടി ജനങ്ങളെ ആണ്. ലക്ഷം കോടി അഴിമതി നടത്തിയ രാജ്യത്ത് പാവപെട്ട നൂറു കോടി ജനങ്ങൾക് ഓരോ കോടി വീതം നല്കിയിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് വെറുതേ ആശിച്ചു പോവുന്നു. മ്മടെ എല്ലാ പ്രോബ്ലെംസ് സോൾവ്‌ ആയേനെ.

രാഹുൽ ജിയുടെ പൊറോട്ട നാടകം കഴിഞ്ഞ് ആകെ ക്ഷീണിതനായ സർദാർ ജിക്ക് ഒരു ഉൾവിളി - താൻ പോരാത്തവൻ ആയോ  ? അപ്പോൾ തന്നെ വെടി പൊട്ടിച്ചു - ഞാൻ രാജി വക്കില്ല.  കേട്ട് ജനം കമിഴ്ന്നു കിടന്നു ചിരിച്ചു.

ആം ആദ്മി പാർട്ടി നമ്മടെ നാട്ടിൽ വന്ന് മത്സരിക്കും എന്ന് എനിക്ക് തോനുന്നില്ല. വേണേൽ സരിതയോ ഫയാസോ  മത്സരിച്ചാൽ പോലും ഡൽഹി വിട്ട് ഇവിടെ വരാൻ ദൈര്യം ഉണ്ടാവില്ല. ആകെ ഉള്ള പേടി മോഡിയെ മാത്രമാ. തിരോന്ധോരം ശശി വെല്ലു വിളിച്ച് മോഡി ഇനി എങ്ങാനും കേരളത്തിൽ അക്കൗണ്ട്‌ തുറക്കോ പത്ഭാനഭാ. അന്ന് കൂറെ പേർ രാജ്യം വിടുമായിരിക്കും.

എന്റെ പാർടിക്ക് പണ്ടത്തെ പോലെ നട്ടെല്ലിനു ഉശിരു പോര. കേരളത്തിൽ ജയിച്ച് കേന്ദ്രത്തിൽ മൂട് തങ്ങാൻ പോവുന്ന  പഴയ അടിയാളന്റെ ജോലി ഇനിയും തുടർന്നാൽ, അനിശ്ചിത കാല സമരം രണ്ടു ദിവസമാകി ചുരുക്കിയ പോലെ എളുപ്പം ഞങ്ങൾ പൊറുക്കില്ല.
പണ്ടൊരു ഇടവപാതിക്ക് പാവം ജവാന്മാരെ കൊല്ലാൻ കൊടുത്ത് ശവപെട്ടിക്ക് കണക്കെടുത്ത ബി.ജെ.പി. ആയാലും  കട്ടു മുടിച്ച്‌ ഇന്ത്യയെ കുളം തോണ്ടിയ കോണ്‍ഗ്രെസ് ആയാലും വിപ്ളവം എന്നേ ഒലിച്ചു പോയ ചെങ്കൊടിയുടെ തണൽ നിരങ്ങികൾ ആയാലും ഇത്തവണ കുറേ വിയർക്കും. 
Read more

First day in Office

ആദ്യമായി ഓഫീസിൽ എത്തുന്ന ഒരു അനുഭവം വേറെ തന്നെ. പ്രത്യേകിച്ച് സോഫ്റ്റ്‌വെയർ പൊരിചെടുകുന്ന ഹോട്ടൽ പോലുള്ള ഇടങ്ങളിൽ. ഇതിനു മുൻപും ഞാൻ ഒരുപാട് ഓഫീസ് മുറികളിൽ കടന്നു ചെന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ അപ്പോഴെല്ലാം എനിക്ക് സന്ദർശകന്റെ ഭാവമായിരുന്നു. ഒരു വർഷം നീണ്ട തയ്യാറെടുപ്പിൽ പുതുമകൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഐഡി കാർഡും അക്സെസ് കാർഡും വാങ്ങി കാബിനിൽ ചെന്നിരുന്നപോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുനില്ല അത്   17 സീറ്റർ എന്ന പ്രമുഗരുടെ വിഹാര കേന്ദ്രമാണെന്ന്. 


എനികായ്‌ പുതുക്കി പണിത സിസ്റ്റം എത്തി.  ലോഗിൻ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേ എറെർ. ഒരുവഴിക്ക് വിൻഡോസ്‌ ഡെസ്ക്ടോപ്പ് സെറ്റപ്പ് ചെയ്തു വരുന്നിടക്ക് അടുത്തുള്ള മലബാർ ബിരിയാണി സെന്റെറിൽ ചെന്ന് കേരള സ്പെഷ്യൽ മീൽസ് കഴിച്ചു. കുത്തരിയും മത്തൻ ഓലനും നാടൻ കോഴി കറിയും എന്നെ എന്നും അങ്ങോട്ട്‌ എത്തിക്കും എന്നുറപ്പായി.  


വെബെക്സ് ലോഗിണ്‍ ചെയ്ത് എൻറെ കൂട്ടുകാരെ തപ്പി തുടങ്ങി. ജിൻസും, പ്രവീണും, രഹ്ഷാദും, സനുവും, മിനുവും ഒക്കെ എനികുമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു.   


പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തരാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാർ വന്നു പോയ്‌ കൊണ്ടിരുന്നു. അതിനിടയിൽ "നെഞ്ചോടു ചേർത്ത്" എന്നൊരു ഗാനം അറികത്തായ്‌  ആരോമൂളി. അവരെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ ആഴിച്ച സ്റ്റാർ ബാസാറിൽ വച്ച് മിനു വിനൊപ്പം. സ്മിത ചേച്ചി എന്നാണ് ടീമിലെ തമിഴന്മാർ വിളികുന്നത്. എൻറെ ടീം അല്ലാതോണ്ട് ഞാൻ സംസാരിക്കാൻ നിന്നില്ല.  പക്ഷെ കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് അവർ എൻന്റെ കാബിനിൽ വന്നു പേരു ചോദിച്ചു. മിനുവിന്റെ  ഫ്രണ്ട് അല്ലെ.... 


ഞാൻ ബാഗ്‌ എടുത്ത് ലിഫ്റ്റ്‌ എത്തി. മാനേജർ ക് ഒരു കാൾ ചെയ്ത് - ആം ലീവിങ്ങ് നവ് , എന്നും പറഞ്ഞ് പോയി.   



Read more

ഒന്ന് പോടപ്പാ

കാഴ്ച്ചപോലെ മറഞ്ഞു തുടങ്ങുകയാണ് ഞാൻ ജീവിച്ചുതീർത്ത ഇന്നലെകൾ. "മറകുക എന്നാൽ മ്രിതിയാണ്" എന്നെവിടയോ വായിച്ചുറച്ചു  പോയ മനസിനെ ആശ്വസിപ്പികുവാൻ മഴ തുള്ളികൾ നീർചാലുപോൽ ഒഴുകി നടന്നു. മുഖ പുസ്തകത്തിന്റെ കൂട്ടുകൂടലിൽ മൗനം കുടിച്ചിരുന്ന എന്റെ പ്രിയപെട്ട അപരിചിതരെ നിഷ്കരുണം ഒഴിവാകുമ്പോൾ ആയിരത്തിൽ നിന്നും കൂപ്പുകുത്തിയ വാർത്ത‍ ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. 

ഒരിക്കൽ ഉപേക്ഷിച്ച നിറങ്ങൾ ഇനി ഒരികലും ബിന്ദാസിനാൽ എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ നനയാതിരികട്ടെ. നാട് , സ്കൂൾ, കോളേജ്, ജോലി, എന്നിങ്ങനെ കണ്ടുമുട്ടിയ മുഖങ്ങൾ മറന്നു തുടങ്ങുമ്പോൾ ചിലരെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ നിന്ന് പോയി.   ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷികില്ലെന്നു കരുതിയ പലതും പ്രായത്തിന്റെ അറിവിൽ മരവിച്ചുപോയ തലോടലായ്‌ എനിക്ക് അനുഭവപെട്ടു.  പരിചിതമായ മുഖങ്ങൾ  മുന്നിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോഴും അവരെ വിളിക്കുവാൻ എനിക്ക് ആയില്ല. അവർ എന്നെ മറന്നു പോയ്‌ കാണുമോ ? ഇല്ല. അവരെ എന്റെ കണ്ണുകൾക് പരിചിതമാണ്. പക്ഷെ ഓർമയിൽ അവരുടെ പേരുകൾ  മാഞ്ഞ് ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു.  

മനപൂർവ്വം  മറന്നു കളയാൻ ശ്രമിച്ചവയെല്ലാം നിറഞ്ഞു നിൽകുന്നു.  
ഇനി എനിക്ക് ഒന്നേ പറയാൻ ഉള്ളു
ഗെറ്റ് ലോസ്റ്റ്‌ 

Read more

തിരികെ യാത്ര

ഏറെകാലമായി ഈ ശീലം തുടങ്ങിയിട്ട്. മൊബൈലും ലാപ്ടോപ്പും എന്റെ കൂടെ കിടന്നുറങ്ങും. കണികാണുന്നത് അവരെ തന്നെ. ഇന്ന് ഹരിയുടെ മെസ്സേജ് കണ്ടാണ്‌ തുടങ്ങിയത്.  
27/4/2011 - ഞാൻ അവസാനമായി കോളേജ് വിട്ട് ഇറങ്ങിയ ദിവസം. രക്ഷപെടലിന്റെ തിടുക്കത്തിൽ വാക്കുപറഞ്ഞുറപിച്ച വേളാങ്കണ്ണി യാത്ര പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു യാത്രാമൊഴി പോലും നല്കാതെ യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു ലക്‌ഷ്യം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം എന്റെ നാട്ടിലെ ഉത്സവമാണ്. അതൊന്നു കൂടണം. ഏറെ കാലത്തിനു ശേഷമാണ് എനിക്ക് അതിനു ഭാഗ്യം കിട്ടുന്നത്. 

നാല് വർഷത്തെ ജീവിതത്തിലൂടെ വെറുതേ ഒന്നുകൂടി യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ ഓർമവരുന്നത് 'വൃത്തികെട്ട ഒരു വസന്ത കാലമാണ് '. കോണ്‍ക്രീറ്റ് കൂടിലെ വാസവും സ്വിസ് ലെ വാസവും വ്യതസ്തമല്ലേ. പൂജ്യത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നിലേക്കുള്ള ദൂരം പഠിക്കാൻ എനിക്കും വേണ്ടി വന്നു നാല് വർഷം. അതിനിടയിൽ എത്ര എത്ര സുന്ദരമായ കശപിശകൾ, അടികൾ, പിണക്കങ്ങൾ. അങ്ങിനെ എന്നെ 'sadist' എന്നു വരെ ഒരു കൊച്ചനിയത്തി വിളിച്ചു. മാറ്റത്തിന്റെ കാറ്റടിച്ചു തളർന്നു പോയ്കൊണ്ടിരുന്ന മലയാളികൾകിടയിൽ ഞാൻ ഒറ്റപെട്ടു നിന്നു. ഭയമായിരുന്നു ആദ്യം. എന്നെ തന്നെ. എനികുള്ളിലെ വൃത്തികെട്ട ചിന്തകളെ പുറത്തെടുത്താൽ  പിന്നെ ഞാനും  അവരിൽ ഒരാളായി മാറിയേനേ. 
പലപ്പോഴും ഞാൻ അതിശയ പെട്ടിടുണ്ട് അവനെ കുറിച്ചോർത്ത്. ജിബിൻ - എല്ലാത്തിനും കൂടെ  ഉണ്ടാവും. പക്ഷെ അവന്റെ യാഥാസ്ഥിക ചിന്തയിൽ ഊന്നി മാത്രം. എനിക്ക് മാത്രം അങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞിരുനില്ല. എല്ലാവരെയും ശത്രുക്കൾ ആക്കുക എന്നത് എന്റെ വിനോദമാണ്. എനിക്ക് എതിരെയുള്ള ശബ്ദങ്ങളിലെ സത്യം മനസിലാക്കാൻ വർഷങ്ങൾ വേണ്ടി വന്നു. ക്യാമ്പസ്‌ - ജീവിതത്തിന്റെ പക്വമായ ശൈലിയും ചടുലതയും മാന്യതയും പടിപിച്ചു തരും എന്ന് അറിയാമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും അത് ആവാഹിചെടുക്കാൻ മനസ് തിട്ടപെടുത്തി എടുക്കാൻ എനിക്ക് ആയിരുനില്ല
എന്നോട് സംസാരിച്ചത് എനികൊപ്പം ഉണ്ടാവും എന്ന് കരുതിയവരല്ല. ഏറെ സംസാരിച്ചത് താഴെയും മുകളിലും നില കൊണ്ടാവരായിരുന്നു. ഒരു കേസ് ബീറിൽ ഒതുങ്ങുന്ന മുതിർന്നവരുടെ ലഹളകൾക്ക്‌ ചൂട്ടുപിടിക്കാൻ പോകാതിരുന്ന എന്നോട് അവർക്ക് എന്ത് ദേഷ്യം. പലപ്പോഴും പുതിയ ബൌളർ മാർ സച്ചിൻറെ വരെ വികെറ്റ്  എടുകരുണ്ടല്ലോ..... ചെകുത്താന്റെ രക്തം മോന്തി കുടിച്ച്, നിരസിക്കപെട്ട സൌഹൃതങ്ങളോട് യുദ്ധം പ്രക്യാപിച്ചു. ശീത സമരം പോലെ ഒരുപാട് കാലം തണുത്തുറഞ്ഞു കിടന്നു. ചിലപ്പോൾ ആകാശത്ത്  കരിപുക നിഴലിച്ചു. ഒറ്റയ്ക്ക്  നിലകൊണ്ടു കരേരുവാൻ ഞാനും എന്റെ വാശിയും. വീഴ്ചകളിൽ ചിരിക്കാൻ അവരും. 

ചിലപ്പോൾ ഭാഗവത് ഗീത അന്വേഷിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ചെയ്തികൾക് അർഥം കണ്ടെത്താൻ. മറ്റെവിടെയും തിന്മയെ ന്യായീകരിച്ച് പറഞ്ഞു കേട്ടിടില. 

ഓരോ ജീവിത യാത്രയും ആരോ വരച്ചിട്ട പാതയിലൂടെ ആണെന്ന് തോന്നി പോകാറുണ്ട്. ഞാൻ വേദനിപിച്ചു; അവൾ വേദനിച്ചു. അവർ ആശ്വസിപിച്ചു; അവൾ ചിരിച്ചു. ദൈവം അവളെ പിന്നെയും കരയിപിച്ചു; ഞാൻ വേദനിച്ചു. 
വിനാശത്തിന്റെ പാതയിൽ യാത്ര തുടരുവാൻ ഏറെ കാലം എന്നെ അനുവതിച്ചില്ല  ഞാൻ ചാവേർ ആയിരുന്നിരിക്കണം. മരണം മുന്നിൽ ഉണ്ടെന്ന ഉറപ്പിൽ മറ്റുള്ളവന്റെ കന്നുനീരിലെ ഉപ്പു രുചികുന്നവൻ 




  ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ഓർമ്മകൾ മാഞ്ഞു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. ഡയറി കുറിപ്പുകൾ ചേർത്ത് വച്ച് വായിച്ചു. കഥകൾ എഴുതിയത് ഞാൻ തന്നെ. തുടക്കം ശരി ആയി. പക്ഷെ കഥാപാത്രങ്ങൾ ഒരുപാട് അരങ്ങിൽ എത്തിയപ്പോൾ സംവിധായകൻ  കഥ മറന്നു. മനുഷ്യ ചേതനയുടെ ആവിഷ്കാരമായി മാറി പോയെന്ന് തോനുന്നു. സംഭവിച്ച തെറ്റിന് മാപ്പ്. ഇനി ഒരികലും ഞാൻ കഥ എഴുതില്ല. ഇനി എപ്പോഴെങ്കിലും കഞ്ഞി കുടിക്കാൻ എഴുതേണ്ടി വന്നാൽ 'രാവണനെ' നായകൻ ആക്കില്ല 
Read more

നമ്മുടെ ജിലേബി


വരിക മലയാളമേ 
എന്‍ ജ്വല്പനങ്ങള്‍ കേട്ട് മടങ്ങുക
ഇന്നു നീ. 
എന്‍ സുന്ദര സ്വപ്നങ്ങളെ 
വരികളായ് ഒഴുക്കുക-
ഈ കാമുകിക്കായ്‌ നല്‍കുവാന്‍ 
ഞാന്‍ കരുതിവച്ച രക്ത പുഷ്പങ്ങളായ്....
മനസിലും താമസായ്, കാലങ്ങള്‍--
എന്നെ ഉപേക്ഷികവേ 
തിരികെ വരാം;
നമ്മുക്ക് അന്ന് ഒരുമിച്ചു കൂടാം,
ഒരു മഴയുള്ള സന്ധ്യയില്‍..
മഴതുള്ളികള്‍ ഉതിരുന്ന ഉമ്മര കോലായില്‍
വരികള്‍ വിരിച്ചിട്ടു നൃത്തം ചവിട്ടിടാം.
അത് വരേയ്ക്കും ഞാന്‍ കാത്തു സൂക്ഷിക്കാം
എന്‍റെ ഓര്‍മയില്‍ ആരോ പകര്‍ന്നിട്ട 
അക്ഷരങ്ങള്‍
ജിലേബി വിതറിയ ചിത്രം കണക്കെ 
ആരോ പരിഹസിച്ച് പറഞ്ഞ 
നിന്നെ ഓര്‍ത്ത്....
Read more

മരണമെത്തുന്ന നേരത്ത്

കാഴ്ചകൾ മങ്ങി തുടങ്ങുമ്പോൾ ആദ്യം ആകാശം നോക്കും. സൂര്യൻ ഹാജരെങ്കിൽ, കണ്ണ് തിരുമ്മി നോക്കും. മുറിവേറ്റ ചോര വിരലിൽ ഒട്ടിയില്ലെങ്കിൽ; ഓർമയിൽ നശികാത്ത ആ പേര് ഓർത്ത് നോക്കും. അവൻ വിദേശി എങ്കിൽ പേടിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ല. സിഗരറ്റ്  കൂടിന്  അരികിൽ ഉപേക്ഷിച്ച ലൈറ്റർ അമർത്തി കത്തിക്കും. മാറി വന്ന ആഴ്ച്ചയിലെ പുതിയ സമയം കള്ളനെപോലെ കടന്നു വന്ന് എന്നെ ഇരുട്ടിലാക്കി. 


മീന ചൂടിൽ മദ്യമൊഴിചു തരാൻ ഒരു ഭാര്യ വേണമായിരുന്നു. അവളെ  പിരിച്ചു വിടെണ്ടായിരുന്നു.  ഞാൻ തളർന്നു കിടപ്പിലാകുമ്പോൾ മദ്യത്തിന് ക്യു നിൽകാൻ പോലും ഒരു സന്ധതിയെ തരാതെ പോയതിന് അവളെ എനിക്ക് വെറുക്കാൻ കഴിയുനില്ല. ഇന്ന് എന്റെ വിവാഹ വാർഷികമായിരുന്നൊ, അല്ല. പിന്നെ എന്തിനാ ഞാൻ ഇന്ന് മദ്യപിച്ചെ  ? ആ..ഹ, ഇന്ന് ഒരു സന്തോഷ വർത്തമാനം ഉണ്ടായി. 


തിരുവനന്തപുരത്തേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കൂട്ടിനായി ആരെയും ക്ഷണിച്ചില്ല. എരിഞ്ഞു തീരാൻ ഈ ചൂടിനേക്കാൾ ഒരു അഗ്നി എനിക്കായ് കരുതിവച്ച വിവരം സന്തോഷപൂർവ്വം ഏറ്റു വാങ്ങി എരുതിരിയുടെ നാളമായ് അവൾകൊപ്പം ഒരേ മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞു ചേരാൻ പാലക്കാടൻ കാറ്റിലേക്ക്  നടന്നു തുടങ്ങി.
ഈ വാതിൽ തിണ്ണയിൽ ഇതുപോലെ രാത്രിയുടെ മിന്നാമിനുങ്ങ് വെട്ടത്തിൽ ഞങ്ങൾ ചേർന്നിരുന്നു പറഞ്ഞ സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഓർകുമ്പോൾ.............ഇത് എത്ര ധന്യമാണ്. ഒരു ജീവിതം ഒരു കവിതകൊണ്ട്‌ തീരുന്നു. ഒരുപാട് ദളങ്ങൾ വിരിഞ്ഞ് കൊഴിഞ്ഞുപോകും മുൻപേ ഞെട്ടി അറ്റ് താഴെ പതിക്കാൻ വിധിക്കപെട്ട മനുഷ്യർ.   പിന്നെയും വ്യർത്ഥ  മോഹങ്ങൾ എന്നെ പുന്നർന്നു. അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ. ഈ കാൻസറിനു പോലും അവൾ എന്നെ വിട്ടു  കൊടുകില്ല. പുണ്യങ്ങൾ വിട്ടൊഴിഞ്ഞ നരാധമ ജന്മം ഭൂമിക്കൊരു ഭാരമാകിലും വിട്ടൊഴിഞ്ഞു പോകുവാൻ നേരം നൽകണേ. 
Read more

എന്തേ ഭായ് ?

വാനം നീലയാണ് ഭായ് 
ആന മുട്ട ഉണ്ടയാണ് ഭായ് 
എങ്കിലും ....ഈ വിണ്ണിലേ....
താരം സച്ചിൻ ആണ് ഭായ് 
ഞാൻ പുലിയാണ് ഭായ് 

Read more

എന്റെയും നിന്റെയും ഇടയിൽ - ഭ്രമം


എന്നാണെന്ന് എനിക്ക് ഓർമയില്ല. ഒരുപക്ഷെ ചികഞ്ഞുനോകിയാൽ എവിടെയെങ്കിലും ആ വളപൊട്ടുകിടക്കുന്നുണ്ടാവാം. പക്ഷെ ഒന്നെനിക്ക് ഓർമയിലുണ്ട്; ഒരു മഴ ദിവസമായിരുന്നു. കൊങ്ങുനാടിനെ തണുപ്പിക്കാൻ. തകരം മേഞ്ഞ വാടക മുറിയിൽ ഇരുന്ന് മഴയുടെ മണ്ണിൽ ചാലിച്ച മണം എന്നെ ഒരുപാട് ഓർമകളിലേക്ക് വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. നിസങ്ങതമായി നോകിയയിൽ നോകി ഇരുന്ന് എന്തോ വെളിപാട് ഉണ്ടായപോൽ ചെയറിൽ നിന്നും ചാടി എഴുനേറ്റു. റിലയൻസിന്റെ ടവർ കിട്ടുനിടതേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു വീണ്ടും. അക്ഷരങ്ങൾ ചുണ്ടിൽനിന്നും വിരലിലൂടെ ജിമെയിൽ ടെക്സ്റ്റ്‌ ബോക്സിൽ എഴുതിതുടങ്ങി. എന്തെ എഴുതിയെന്ന് ഓർമയില്ല. അത് ഒരു പ്രണയ ലേഘനം അല്ലയിരുന്നിരിക്കാം. കുംഭസാരമായിരുന്നോ ? 



 a*********j@gmail.com എന്ന ഒരാളെ ലക്ഷ്യമാകി പാഞ്ഞപ്പോൾ ആ മഴയുടെ കുളിരിനു പോലും പകർന്നു തരാൻ കഴിയാതെ പോയ ഒരു ഉഷ്ണത്തിൽ നിന്നുള്ള ആശ്വാസം കണക്കെ ഞാൻ ഇരുന്നു. ആരും വായിക്കാൻ ഇടയില്ലാത്ത ഉത്തര കടലിസിൽ എഴുതിയപോൽ എന്തെല്ലാം അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം... അവ്യക്തം എന്റെ ഓർമ്മകൾ. മറുപടി കിട്ടില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് എഴുതുന്ന ഒരു കത്ത്. ഞാൻ ഓർത്തു ഞാനും ഒരു വേഴാമ്പൽ ആയോ ? ഇല്ല. വിവരക്കേടിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം എന്നെ അവിടെ എത്തിച്ചിരുന്നില്ല അന്നേരം. തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന് പല രാത്രികൾ പതുക്കെ പതുക്കെ എനിക്ക് മനസിലാക്കി തന്നൊരു സത്യമാണ് - ഞാൻ അവളെ പ്രണയിച്ചിരുനില്ല. അതെ ഏതോ കവിതയിൽ ഞാൻ കേട്ട് പഴകിയ വരികൾ തന്നെ. വെറും ഭ്രമമായിരുന്നു വെറും ഭ്രമം.
Read more